หวัดดีคร๊า  !!  วันนี้วันพุธแล้ว  กลางสัปดาห์ซะที  นับถอยหลังวันหยุดตั้งแต่วันจันทร์แร๊ะ  555 

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา  ได้ไปเช่าชุดครุยกับเอื้อยและเต๋อ เพื่อนปอโท  ที่ร้านครุยสุกัญญา  ที่เก่า แต่เวลาไม่เดิม ^^   เต๋อออกเวรก็มารับที่บ้าน   พาเอื้อยไปเช่าชุดขาวด้วย   

1...2....3...4    นับดูแล้ว   ทั้งรุ่นมีแค่ 4 คนที่ต้องใส่ชุดนศ.ในชุดครุย  ที่เหลือใส่ชุดขาวข้าราชการกันหมดเลย  และหวานก็เป็น 1 ใน 4 นั้นด้วย  เพราะหวานเป็นพนักงานของรัฐ   เกร๋ๆ ได้เป็นนศ.อีกครั้ง  555

เช่าชุดกันเสร็จ  เต๋อชวนไปดูหนัง  ไหนๆก็ออกจากบ้านแร๊ะ  ดูซะหน่อยล่ะกัน  เต๋อบอกว่า ต้องการดู "Friendship" กับหวาน  เลยไป เมเจอร์ปิ่น   โอ้วว  กุ   ทำไมมีแต่เด็กมัธยมว่ะ  อายมั้ยๆล่ะคร๊า   หนังเรื่องนี้เศร้าได้อีกอ่ะ   เต๋อเสียใจ  คิดว่าจะได้ดูหนังน่ารักใสๆ  วันนี้เต๋อมาส่งบ้านเช่นเค้ยยยย   แต่ไม่อยากให้มาส่งถึงหน้าบ้านเพราะ........(ต้องอ่านต่อไป)

ระหว่างดูหนัง  คนที่รู้ๆกันอยู่โทรมาหลายรอบ  แต่ไม่ได้รับ  ช่วง 2 ปีหลังมานี้  เราคุยกันถี่มาก  เกือบทุกวัน 

และแล้ว....วันนี้เราก็เจอกัน    นี่ล่ะเป็นสาเหตุที่ยังไม่ควรกลับบ้านก่อน  เพราะว่าต้องออกมาอีก   วันนี้เราไปร้าน Pier39  ย่านลาดพร้าว เป็นร้านอาหารอิตาเลียน  (จริงๆหวานชอบอาหารลาวมากกว่า)   ตลอดระยะเวลาที่นั่งกิน คุยแต่เรื่องการเมือง   ซีเรียสจริง    คุยกันหน้าดำหน้าแดง 

อ้น :  อ้นได้ไปม๊อบพันธมิตร  อ้นว่าเป็นม๊อบที่ดีมาก  อ้นนอนค้างมาด้วยนะ

หวาน:  (ทำหน้าเบ้)  แต่หวานไม่สนับสนุนซักม๊อบ   ทำไมต้องซ้ายสุด กับขวาสุด Extremelyyyyyyy (ลากเสียงยาวๆๆๆ)    ทำไมต้องเอาชนะกัน   ไม่ว่าม๊อบหนับหนุน  ม๊อบคัดค้าน  หวานก็ไม่เอา  มันเกิด conflict ในบ้านเมือง อะไรจะเป็น  ควรให้เป็นไปตามกลไก

แล้วก็เถียงกันคอเป็นเอ็นอยู่อย่างนั้น  ....... แต่ไม่โกรธกันเลย  หวานกับอ้นก็หัวเราะกัน  หวานเคารพในความคิดของอ้น  อ้นก็เคารพในความคิดของหวาน   เรามีจุดประสงค์เดียวกันคือ  รักประเทศไทยเหมอืนกันนะแหละ

เคยดูมั้ยค่ะ   โฆษณาจากภาครัฐชุดนึง  ที่คนขับรถทัวร์ต้องพยายามเข็นรถไม่ให้ไหลลงเขา  แต่ไม่มีใครซักคนในรถช่วย    แล้วมาทะเลาะกันเอง   สุดท้ายไม่เหลืออะไร   อย่าโทษใคร  ตัวคุณเองนั่นแหละ  ใครจะยัดเยียดความคิด ความเชื่อ ข่าว  เมลฟอร์เวิร์ดหรืออะไรก็ตาม    จะเชื่อ จะไม่เชื่อ  อยู่ที่ตัวคุณเอง

ประเทศไทยกำลังเป็นแบบนั้น  ไม่ใช่จะเป็นแบบนั้น  สุดท้ายประเทศไทยจะโดนคนไทยเองเหยียบให้จมดิน

จริงจังอีกแล้วฮ่ะ

อ่ะ  ชมรูปวันผ่านๆมาดีกว่า

หลังจากไปกินข้าวกันที่ Crystal Park  แม่ก็แวะซื้อของแถวเลียบทางด่วนรามอินทราค่ะ 

อยากได้ชุดพระบิณฑบาต น่ารักดี แม่บอกจะไปตั้งในสวนได้ไง          เเม่ซื้อเซทน้องหมู เพราะหวานเกิดปีหมู

ไม่จบๆ   พี่อาร์ตพาหวานกะแม่ไปราชภัฏพระนคร  ไปชมสวนกะบ้านทรงไทย  เจ้าของโปรเจคเป็นพระจากวัดสุวรรณาราม   โลกกลมจริงๆ   แม่เป็นลูกศิษย์ปั้นนกปั้นกวาง  สัตว์ๆทั้งหลายริมถนน จากพระรูปนี้เอง

พื้นไม้ที่เห็นจริงๆ  เป็นปูนนะคะ  แต่เหมือนไม้มากๆ               แม่แอบเก๊กสวย  ขอนิสสสสนุง

สัปดาห์ต่อมา ไปนอนบ้านลาดบังเหมือนเดิม    ขาไปเส้นมอเตอร์เวย์  แม่แวะช้อปอีกแล้วฮ่ะ

สิ่งที่เจ้าคุณแม่ต้องการ

ประหนึ่งเป็นเจ้าของร้าน  คริๆๆ  ^^

แวะเตี๋ยวดู๋ดี๋ข้างๆตลาดต้นไม้  คิดถึงจัง  เมื่อก่อนมีอยู่ใกล้โรงเรียน

เลิกเรียนก็ไปกินกับปลา เจี๊ยบ หลิวบ่อยๆ อร่อยมาก  แต่ร้านนี้ไม่หร่อยเลย

สงสัยเพราะไม่ดู๋ดี๋ธรรมดา แต่มีชักธงด้วย 

ตัวนี้เป็นส่วนเกิน  สงสัยชอบกินของเผ็ด  แฮะๆๆ

ถึงบ้านลาดบังซะที 

วันรุ่งขึ้นก็กลับบ้านบางกรวย   เหมือนอยู่ใกล้เนอะ

แว่นใหญ่ได้อีกคร๊า

แวะช้อปที่ Esplanade ก่อน

ช่วงนี้ชีวิตไร้สาระดีจริงๆ   หลังจากที่ไม่ได้อยู่ในช่วงเรียน

ก็รู้สึกว่า   มันไร้สาระดี  5555  ยังไงว่ะเนี่ย