วางโทรศัพท์เมื่อกี้.....   บางที   เราอาจเข้ากันไม่ได้จริงๆ  ขาดกันไป  ก็ยังมีชีวิตอยู่ได้  อีกไม่นานก็จะถึงวันนั้น

ใครกันแน่ที่เข้าใจกันยาก ..ใครกันแน่??

หวานหายไปนานเลย  เหตุเพราะว่า  ไม่สบายอย่างหนัก  สาเหตุมาจากส้มตำปลาร้าที่เก็บไว้หลังรถ

เพาะเชื้อโรคได้อย่างดีเลยล่ะคะ   เจอทั้งไดอะเรีย ปวดหัว เวียนหัว อ้วก ไข้ขึ้น เหนื่อยง่าย เป็นเวลา 2 สัปดาห์

สรุปว่า   ลำไส้อักเสบ   รอบที่ 2 แล้วสำหรับโรคนี้   ทรมานสุดๆ 

เสาร์ที่ผ่านมา   หายป่วยวันแรก  ก็กินๆๆๆๆๆ  นอนๆๆๆๆๆ  ดูทีวีๆๆๆๆๆ   อยากกินอาหารญี่ปุ่นขึ้นสมอง

พูดทั้งวัน  ก่อนนอนก็พูด  ตื่นมาวันอาทิตย์คำแรกก็พูด  จนต้องจิกพี่อาร์ตกับแม่ไปกินอาหารญี่ปุ่นกัน

ก่อนกลับบ้านบางกรวย  ก็เลยไป Crystal Park กันก่อน  กินอาหารญี่ปุ่นจนท้องจะแตก 

คนเพิ่งหายป่วย  นน.ลดไป 3 โล  หน้าโคตรจืดดดดดดดด

ทีแรกแม่จะชวนกินไอติมต่อ  แต่มิไหวแร้น  ไว้รอบหน้า  จะมากินเบเกอรี่กัน

อ้อ  !  เจอกึ้งด้วย แต่เห็นข้างๆ มากับแฟนสาวหน้าหมวย น่ารักธรรมดาๆ ไม่สวยเด้งเท่าดารา 

พี่อาร์ตโบ้ยปากให้ดูใหญ่เลย   ชีบอกว่า ดูดีกว่าในทีวี  หวานรีบไปเม้าท์กะแม่  แม่นั่งรอช้อปอยู่

แม่ก้อ ไหนๆๆ ไหนกึ้ง    บ้านนี่  เรื่องดาราเนี่ย  ไม่ได้เลย  ^^"

เดี๊ยนเนี่ยล่ะ ! ตากล้อง                                     ส่วนเดี๊ยน นึกว่าตัวเองเป็นนางแบบ 

กว่าจะได้กลับบ้าน แวะโน้นนี่  แม่แวะซื้อต้นไม้  และตุ๊กตาดินเผาไว้ตกแต่งสวน แถวเลียบทางด่วนรามอินทรา

ซึ่งวันนี้  ร้อนม๊ากกกกกกก  ตัวดำเป็นเหนี่ยงเลย  

ปล.  ง่วง  พรุ่งนี้มาอัพต่อค่ะ  -_-