ความเดิมตอนที่แล้ว : My birthday,ดูงานที่พัทยา

เมื่อวานเป็นอะไรเหรอค่ะ  อัพไดแล้ว แต่มันขึ้นไม่หมด

อุตส่าห์ลงรูปไปตั้งแยะ  วันนี้เอาใหม่

วันเกิดน้ำหวานปีที่ 24  ภาค 2

+ + + + +

เมื่อวาน ถึงตอนไปกิน i-berry ที่ J-Avenue ค่ะ

กินไรก่อนดีว้า?? จะ cake หรือไอติม

ไปล่ะ  หาของกินต่อ

จากนั้นข้ามฝั่ง ไปกินข้าวที่ร้านบุญตงเกียรติ

หวานทานข้าวมันไก่ไม่เอาหนัง จานละ 50 บาท

อร่อยม๊ากกก  อร่อยกว่าข้าวมันไก่ในโรงแรมอีก

อิ่มแล้ว  พี่อาร์ตพาไปเดินเล่น Playground

รู้สึกว่าตัดหน้าม้าแล้วหน้าบาน  ไม่น่าเล้ยยยย

พี่อาร์ตเม้าท์อยู่กะพ่อ

เสร็จเรียบร้อย  พี่อาร์ตต้องทำงานต่อ เลยมาส่งหวานที่บ้าน

พ่อจะมารับไปทาน MK ที่ Big C วงศ์สว่าง

พาเจ้าคุณยายกะเจ้าคุณแม่ไปด้วย ขาดแต่เจ้าคุณตาที่ต้องเฝ้าบ้านลาดกระบัง

ทานกันอิ่มหนำสำราญ พร้อมดูการเต้นเข้าจังหวะของพนักงาน 555 ตลกดีจัง นี่ละคะ  วันเกิดของน้ำหวาน * * * * *

3-4 สิงหาคม 2550

ดูงานที่ชลบุรีกัน  โดดงานไป 1 วัน

กว่าจะไปถึง นึกว่าไปไกลถึงประจวบฯ  นานม๊ากกก

ไปเรือนจำพิเศษพัทยา

ครึ่งหนึ่งในชีวิตได้เข้าไปในเรือนจำเลยค่ะ  ถ้าใครเคยดูละครเรื่องขัง 8

คงพอจะนึกภาพออก  แต่หวานไม่กล้ามองหน้า หรือจ้องผู้ต้องขังนานๆ

เพราะคิดว่าเป็นการละเมิดสิทธิ

แดนแรกที่เข้าไป   เป็นแดนผู้หญิงค่ะ  ไปดูตึกที่นักโทษหญิงกะลังเย็บเสื้อผ้า

เป็นชุดเด็กสวยงามค่ะ  ส่งขายไป Africa

ไปแดนชายกันบ้าง   เข้าไปดูฝ่ายทำอาหาร

เดี๋ยวนี้ในเรือนจำ  จะไม่มีข้าวแดงอีกต่อไปนะคะ  จะเป็นข้าวขาวเหมือนที่พวกเราทานกัน

เมนูอาหารเดือนนี้ ดูดีมาก  ดีกว่าหลายๆคนที่อยู่นอกเรือนจำค่ะ

  เดินไปหลายแดน แต่ต้องบอกว่า ขณะที่เราเดินไปแดนไหน

ผู้ต้องขังต้องหยุดกิจกรรมทุกอย่าง เพื่อระเบียบและความปลอดภัยของพวกเรา

ข้าวกลางวัน เค้ายังต้องเว้นไปก่อนเลยค่ะ ให้พวกเราดูงานเสร็จก่อน

เดินผ่านผู้ต้องขังชายที่ไม่ได้ถูกคุมขังในห้องกรง หลายร้อยๆคน

ขนาดพวกเพื่อนตำรวจยังกลัวเลย  แล้วต้องคอยหนีบหวานเอาไว้ตลอดเวลาค่ะ

เพราะว่าพวกผู้ต้องขังหลายร้อยคน จ้องหน้ากันใหญ่เลย

แล้วหวานก็เข้าไปเรือนนอน  เรือนนอนก็คือห้องกรงนะแหละค่ะ

คนที่อยู่ในห้องกรง ณ ขณะนั้น คือเวลากลางวัน

เป็นนักโทษที่ได้รับโทษสูง คือจำคุกเกิน 20 ปี  จะไม่ได้ออกมาทำกิจกรรมเหมือนคนอื่น

ไม่ว่าจะด้วยข้อหาอะไรก็ตาม  แม้แต่ลักทรัพย์ แต่ถ้าข่มขืนฆ่า ได้รับโทษไม่ถึง 20 ปี

ก็ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในกรงทั้งวันตลอดเวลา

ชีวิตอยู่แต่ในนั้น ร้อนๆ อบอ้าว  หวานยืนอยู่ดีๆยังเวียนหัวเลย

ตอนที่มีแค่ไม่กี่คนอยู่ในห้อง ก้อดูกว้างดี แต่พอดูจำนวนผู้ต้องขังที่ติดไว้

หน้าแต่ละห้องกรง แทบเป็นลม  ห้องนึงนอนกัน 40-50 คน

จากเรือนจำ ก็ไปศาลจังหวัดพั่ทยา 

ชั้นใต้ดิน มีห้องฝากขังผู้ต้องหา 

น้ำหวานแทบบ้าค่ะ  เพราะมันร้อนแบบไม่มีอากาศจะหายใจ

แอร์ก้อไม่มี  พัดลมมีรึเปล่าจำไม่ได้

แต่มีผู้ต้องขังอยู่เป็นร้อยๆชนิดที่หาที่นั่งจะไม่ได้อยู่แล้ว

แล้วเค้าหายใจกันไปได้ยังไง  แล้วคนทำงาน ทำงานอยู่ได้ไงเนี่ย

คล้ายๆนรกรึเปล่านะ?

เสร็จจากดูงาน ก็เที่ยวๆที่พัทยา ไปเดิน walking street 

และไป Differ กัน เพราะว่าพี่ทิม(เพื่อนในรุ่น)เป็นหุ้นส่วน

แล้วก็กิน แล้วก็เที่ยว แล้วก็กลับ

มาที่นี่เป็นรอบที่ 3 ฮ้าวววววว! ง่วงแล้ว  หวานไปอาบน้ำนอนดีกว่านะคะ  กุดไนท์ค่ะ