Mode ปกติ

OK ! วันนี้หวานมาอัพต่อจากเมื่อวานแล้วนะคะ

ต้องรีบมาอัพหน่อยเพราะดูจาก comment แล้ว  ทุกคนบอกว่าหวานเศร้า

ไม่อยากดูเป็นคนเศร้าๆนาน 

เมื่อวาน หวานไปคลองสานมาค่ะ 

  พี่อาร์ตไม่เอารถไป  ก็ชีพจรลงเท้ากันเลย

ทีแรกพี่อาร์ตบอกว่า จะพาไปซื้อหนมเค้ก ท่าน้ำนนท์

เลยใส่ชุดอยู่บ้าน  หน้าโล้นๆไป  แต่ชีเปลี่ยนใจฮ่ะ

Let,s gooooooooo !!!

สะพานพระราม 6 ตอนนี้ใช้ได้แค่รถไฟ

แต่ท่าเรือนี้ชื่อ ท่าเรือพระราม 7 นะคะ โปรดอย่าสับสน (สะพานพระราม 6 กับ 7 อยู่ขนานกัน)

พร้อมลุยคับ พี่น้อง !!

และแล้ว เรือด่วนธงส้ม ที่เรารอคอย 15 นาทีก็มาถึง

ฮ้า ! ในที่สุดเรือก็มา

กะลังบิวท์อารมณ์นางเอกมิวสิค

ธรรมศาสตร์ที่รัก

พี่อาร์ตถามเด็กท้ายเรือว่า ไปคลองสานเป่า เค้าว่าไปๆ

ให้ไปลงสะพานพุทธแล้วก้อนั่งเรือข้ามฟาก

พี่อาร์ตก้อสงสัยแต่แรกว่า ไม่คุ้นเลย  แล้วก้อเป็นงั้นจริง

ลงพานพุทธ แล้วไม่เห็นเรือข้ามฟากซักลำค่ะ ต้องนั่ง Minibus สาย 42

เดินทะลุผ่านสำนักงานเขตคลองสาน

มาถึงก็หิวเลย  น้ำหวานขอซัดข้าวซักจานได้มั้ยค่ะ ??

กะเพราหมูสับของหวาน กะผัดไทยของพี่อาร์ต

เสื้อผ้า กระเป๋า รองเท้าที่นี่ถูกได้ใจน้ำหวานและพี่อาร์ต  แต่ว่าสร้อยคอแพงนะ

เดินตั้งนาน ได้เสื้อกล้ามตัวเดี๊ยะ กะบัวลอยร้านชื่อดัง

เดือนหน้าค่อยมาใหม่พร้อมเงินเดือน อิๆๆ

ซื้อส้มตำปูก่อนกลับบ้าน (ทั้งที่เมื่อเช้าหวานทานส้มตำปลาร้าแล้ว)

Tomato ของโปรด

เดินไปขึ้นเรือข้ามฟากค่ะ  ต่อเรือด่วนธงส้มกลับบ้าน

ค่าเรือข้ามฟาก2.50 บาท  แต่ทำไมท่าพระจันทร์-วังหลังถึง 3 บาท?

พี่อาร์ตคนหน้านะคะ  ไม่ใช่คนหลัง อิๆๆๆ

เดินผ่าน 2 โรงแรม ชื่ออะไรนะจำไม่ได้ค่ะ

แต่จำได้ว่าอีกโรงแรมนึง คือ Royal Orchid Sheraton

กว่าจะถึงท่าเรือด่วน อาจไปทำงานกันสายได้

ระหว่างรอเรือประมาณ 25 นาที เหงือกแห้งกันเลยทีเดียว -_-"

เรือด่วนวันหยุด คนต่างชาติเยอะมาก  พอเรือใกล้ถึงท่าบางลำพู

น้ำหวานรู้มากคร๊า  รีบไปยืนตรงที่ฝรั่งนั่งกัน เพราะรู้ว่าเดี๋ยวเค้าจะลุก

หวานก็จะเสียบๆๆๆ

ถึงบ้านซะที  เฮ้อ! เหนื่อย นั่งดู AF ต่อ

ไหนๆก็ไหนๆ นะคะ  ย้อนหลังศุกร์ 13 jump jump jumpอะไรไม่บอก อิๆๆ

ก่อนออกจากบ้าน พี่กังโทรมาหา ลุงแกก็จะให้ลาออกจากงานอยู่นั่น

บอกว่า ให้ไปหางานใหม่ที่ได้เงินเยอะๆ

เพราะพี่เค้าคิดว่า ความสามารถของหวานมันน่าจะได้เงินเยอะกว่านี้

พอเราอธิบายเหตุผล ก็ดุเราด้วย แล้วก็อธิบายเหตุผลให้หวานฟัง

จ้าๆๆ  แล้วยะลาเป็นไงมั้งเนี่ย  เมือไหร่จะกลับซะที

บ่าย 2 หวานไปทำบัตรประชาชนใหม่ ต๊ายย ! ดีใจเพิ่งมีบัตรแข็ง

ไปถึง โห! ไมที่นี่เงียบเหงาจังค่ะ

เก๋ามั้ยเพ่ๆ  เด็กบางกรวย (ตรงไหนฟร่ะ?)

ป้าแก ให้ถ่ายรูปแค่เเอ็คเดียว ไม่ยอมให้เราดูก่อนด้วย

แล้วถามอยู่นั่นว่าอาชีพอะไร พูดตั้ง 5 รอบว่า เป็นนักสังคมสงเคราะห์

ดีไม่ให้หวานสะกด  ได้บัตรรวดเร็วมาก  ฮู้ยยย ! สวย  5555

sensor เลขที่บัตรค่ะ

ไปธุระที่ Major Ratchayothin ต่อ ร้อนมากมาย ปวดหัวเลย

ต่อไปจะไม่มาเองอีกแล้ว

ยืนสวยๆหน้าเมเจอร์ ก็มีคนมายื่นนามบัตรโมให้

อ่านดูแล้ว คือจะให้นู๋ไปสมัครเป็น Coyote ว่างั้น

ได้งาน Part-time สมใจแระ อิๆๆๆ

แล้วกามากนะคะ  Taxi ไม่ยอมข้ามฝั่งไปส่งบ้าน บอกว่า แถวนี้รถติดแบบ ICU กันเลย

ส่งน้ำหวานที่ Big C วงศ์สว่าง

เดี๋ยวนี้ Big C วงศ์สว่างเค้าพัฒนาแร้ววววว

นั่งปอ.50 กลับบ้าน

กว่าจะถึงบ้าน หน้าเหนื่อยกันเลย

ก่อนนอนคุยกันอีกรอบ  สงสัยเห็นจิตใจหวานไม่ค่อยปกติ

แต่คุยไม่รู้เรื่องเลย พูดไม่เป็นคำเลย  รู้แล้วว่าพี่เหนื่อย ไปนอนก่อนก็ได้คร๊า

ยาวพ่อม่ะคะ ไดวันนี้  เม้นท์ด่วนๆ

บะ บายคร๊า